دکتری علوم قرآن و حدیث و سطح سه تفسیر و علوم قرآن و استاد تخصصی حوزه علمیه خواهران
10.22034/aeena.2025.2001.1026
چکیده
قرآن خلافت الهی و هرگونه کمال معنوی را نه مشروط به ذکورت میداند و نه ممنوع به انوثت، و هنگامی که از نفس مطمئنّه یاد میشود، حرفی از زن یا مرد نیست؛ زیرا روح انسان منزّه از ذکورت و اُنوثت است. در فرهنگ اسلام، رسیدن به حیات طیّبه و مقام خلافت الهی صرفاً منوط به دو چیز است: عمل صالح و مؤمن بودن روح.
از اینروست که قرآن کریم صریحا برخی از بانوان برجسته را به عنوان انسان نمونه، الگوی همة مؤمنان معرفی میفرماید.
در نهج البلاغه نیز مانند قرآن، سخن از معیارهای فراجنسیتی و کرامت ذاتی نوع انسان است و زن را فارغ از جنسیت، موجودی صاحب کرامت میداند که باید این کرامت، هم از سوی خود و هم از طرف دیگران پاس داشته شود؛ چنانکه خطابها و توصیفات آن حضرت در نهج البلاغه عمومی است و مخاطبان توصیهها و اوامر و نواهی امیرمؤمنان(علیه السلام) در نهج البلاغه عام هستند و شامل همۀ زنان و مردان میشود؛ بنابراین شبهات مربوط به زن در نهجالبلاغه، ترسیم طرحی یک بعدی و مغرضانه از چهره کامل زن در قرآن است که تحت تأثیر فتنهها و دسیسههای دوران شکل گرفته است. توجه به قواعد و ضوابط اساسی در فرآیند پژوهش های حدیثی؛ همچون:
احمدی, فاطمه. (1404). زن پژوهی و بایسته های آن در فرهنگ و حی و سیرۀ علوی علیه السلام. فصلنامه آیین علوی, 5(1), 27-45. doi: 10.22034/aeena.2025.2001.1026
MLA
فاطمه احمدی. "زن پژوهی و بایسته های آن در فرهنگ و حی و سیرۀ علوی علیه السلام". فصلنامه آیین علوی, 5, 1, 1404, 27-45. doi: 10.22034/aeena.2025.2001.1026
HARVARD
احمدی, فاطمه. (1404). 'زن پژوهی و بایسته های آن در فرهنگ و حی و سیرۀ علوی علیه السلام', فصلنامه آیین علوی, 5(1), pp. 27-45. doi: 10.22034/aeena.2025.2001.1026
VANCOUVER
احمدی, فاطمه. زن پژوهی و بایسته های آن در فرهنگ و حی و سیرۀ علوی علیه السلام. فصلنامه آیین علوی, 1404; 5(1): 27-45. doi: 10.22034/aeena.2025.2001.1026
)