کارکردهای اخلاقی و تربیتی دعا از منظر نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه معارف قرآن و عترت، اصفهان، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی معارف اسلامی و علوم تربیتی، دانشگاه معارف قرآن و عترت، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی اسلامی، دانشگاه معارف قرآن و عترت، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)؛

10.22034/aeena.2025.986.1008

چکیده

در فرهنگ اسلامی، دعا و راز و نیاز با خداوند به عنوان برترین نوع عبادت و بالاترین سطح از رابطه بنده با معبود، معرفی شده است. الگو قراردادن پیامبران الهی، امامان و پیشوایان بر حق در این زمینه، نتایج مثبت فراوانی در زندگی انسان به همراه دارد. دعاها و کلام امیرالمؤمنین علی } در نهج ‌البلاغه و دعاهای امام سجاد } در صحیفه سجادیه از نمونه‌های عالی برای دستیابی به این مقصود به­شمار می‌رود. پژوهش کتابخانه‌ای حاضر به منظور بررسی کارکردهای اخلاقی و تربیتی دعا از منظر آموزه‌های نهج‌ البلاغه و صحیفه سجادیه به روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته است و نتایج حاصل نشان می‌دهد که دعا کلیدی برای گشودن گره‌ها در مسیر رشد اخلاقی و تربیتی انسان است و ابعاد وجودی آدمی را به تعالی می‌رساند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 17
فصلنامه شماره 17 بهار 1404
خرداد 1404
صفحه 73-89
  • تاریخ دریافت: 02 اردیبهشت 1404
  • تاریخ بازنگری: 15 اردیبهشت 1404
  • تاریخ پذیرش: 28 اردیبهشت 1404
  • تاریخ اولین انتشار: 30 خرداد 1404